Wzorzec Rasy Lagotto Romagnolo

Wrażenie Ogólne

Pies niewielkiego lub średniego wzrostu, proporcjonalny, mocnej budowy, o naturalnym, wiejskim wyglądzie i gęstej, kędzierzawej, wełnistej sierści.

Ważne Proporcje

Długość głowy wynosi 4/10 wysokości w kłębie. Wysokość psa jest niemal taka sama, jak długość (sylwetka kwadratowa). Długość czaszki stanowi nieco więcej, niż 50% długości całej głowy. Długość kufy jest o 2/10 mniejsza od długości czaszki (44% do 56%). Głębokość klatki piersiowej jest nieco mniejsza od połowy wysokości w kłębie (około 44%).

Temperament

Pies odznacza się wrodzonym talentem do tropienia i doskonałym węchem, co czyni go niezastąpionym poszukiwaczem trufli. Pierwotny instynkt łowiecki został wyeliminowany w drodze selekcji hodowlanej, toteż lagotto podczas pracy nie zwraca uwagi na tropy zwierzyny. Jest łatwy do ułożenia, mało wymagający, bystry, oddany i przywiązany do właściciela. Doskonały pies do towarzystwa i stróż.

Głowa

Oglądana z góry ma kształt trapezu i jest umiarkowanie szeroka. Linie profilu są lekko rozbieżne.

Mózgoczaszka

Czaszka: Szeroka na wysokości łuków jarzmowych, i tak samo długa, jak szeroka. Oglądana z boku czaszka (od guza potylicznego do stopu) powinna być nieco dłuższa od kufy. Jest trochę wypukła, w tylnej części raczej płaska. Dobrze rozwinięte zatoki czołowe, łuki nadoczodołowe zaznaczone, bruzda czołowa wyraźna, grzebień potyliczny krótki i niezbyt mocno rozwinięty, dół nadoczodołowy bardzo nieznaczny.

Stop: Niezbyt mocny, ale widoczny.

Trzewioczaszka

• Nos: Duży, o szeroko rozwartych i ruchliwych nozdrzach., bruzda środkowa bardzo wyraźna. Z profilu trufla nosa jest przedłużeniem linii profilu, a nos wystaje bardzo nieznacznie przed przednią krawędź warg. Barwa od jasno do ciemno brązowej, w zależności od umaszczenia.
• Kufa: Dość szeroka, nieco krótsza od mózgoczaszki (proporcja kufy do mózgoczaszki jak 44% do 56%). Kształtu lekko klinowatego i raczej tępo zakończona. Grzbiet nosa prosty.
• Wargi: Niezbyt grube, raczej przylegające, tak, że dolna linia kufy wyznaczona jest przez spodnią krawędź żuchwy. Porośnięte długimi, raczej twardymi wąsami. Oglądane z przodu wargi tworzą szerokie półkole. Krawędzie warg barwy jasno do ciemno brązowej.
• Uzębienie: Szczęki mocne, niemal kanciaste, szeroka żuchwa. Komplet siekaczy styka się w zgryzie nożycowym lub cęgowym; dopuszczalne także odwrócone nożyce. Zęby duże i białe.
• Oczy: Duże, ale bez przesady, zaokrąglone, szeroko rozstawione, dobrze osadzone w oczodołach. Barwa tęczówki od koloru ochry przez orzechową do ciemno brązowej, w zależności od umaszczenia. Powieki dobrze przylegające, barwy od jasno do ciemno brązowej. Długie rzęsy, wyraz czujny, bystry i ożywiony.
• Uszy: Trójkątne, z zaokrąglonymi końcami, dość szerokie u podstawy. Osadzone tuż powyżej łuków nadoczodołowych. Wiszące w spoczynku, lekko wzniesione, gdy pies jest czymś zainteresowany. Wyciągnięte do przodu dosięgają ¼ długości kufy. Sierść na uszach jest luźniej skręcona, ale pozostaje mocno pofalowana; nie może być krótka. Wnętrze ucha mocno owłosione.

Szyja

Mocna, dobrze umięśniona, sucha, na przekroju owalna, wysoko osadzona, bez najmniejszego śladu podgardla, lekko łukowato wygięta. U samców obwód szyi może być dwukrotnie większy od jej długości, która powinna być nieco mniejsza od długości głowy.

Tułów

• Wygląd ogólny: Zwarty i mocny, jego długość jest równa wysokości w kłębie.
• Linia górna: Prosta od kłębu do zadu.
• Kłąb: Wznosi się ponad linię grzbietu; szczyty łopatek daleko z tyłu, niezbyt blisko siebie, ale dość wysokie.
• Grzbiet: Prosty, bardzo dobrze umięśniony.
• Lędźwie: Zwarte, bardzo mocne, lekko wysklepione. Szerokość równa długości lub nieco większa.
• Zad: Długi, szeroki, umięśniony, lekko opadający (25° do 30°).
• Klatka piersiowa: Dobrze rozbudowana, sięga łokcia. Z przodu dość wąska, rozszerza się od szóstego żebra ku tyłowi.
• Linia dolna i brzuch: Mostek długi, za mostkiem linia dolna tylko lekko podciągnięta.

Ogon

Osadzony ani wysoko, ani nisko, zwężający się ku końcowi. Opuszczony ledwie sięga stawu skokowego. Porośnięty wełnistym, dość twardym włosem. W spoczynku noszony sierpowato, przy pobudzeniu wyraźnie wzniesiony, ale nie zakręcony.

Kończyny

Kończyny Przednie

• Wygląd ogólny: Kształtne i proste, zarówno przy oglądaniu z przodu, jak i z boku.
• Łopatka: Długa (30 % wysokości w kłębie), skośnie ustawiona (52-55°), dobrze umięśniona, mocna i dobrze związana z tułowiem, ale w ruchu swobodna. Kąt w stawie barkowym od 110° do 115°.
• Ramię: Dobrze umięśnione, o lekkim kośćcu, długości tej samej, co łopatka, nachylone do poziomu pod kątem 58 - 60°.
• Łokcie: Dobrze, ale nie za ciasno przylegające do klatki piersiowej, pokryte cienką skórą, ustawione, podobnie jak ramię, równolegle do osi podłużnej tułowia.
• Przedramię: Idealnie pionowe, długie (36 % wysokości w kłębie), o mocnym kośćcu, na przekroju owalne.
• Nadgarstek: Oglądany z przodu znajduje się na tej samej linii pionowej, co przedramię. Jest cienkie, krzepkie i ruchome.
• Śródręcze: Nie tak mocne jak przedramię, o lżejszym kośćcu, sprężyste. Oglądane z boku ustawione pod kątem 75° - 80° do podłoża.
• Łapa: Lekko zaokrąglona, zwarta, o wysklepionych, zwartych palcach. Pazury mocne, wysklepione.

Kończyny Tylne

• Wygląd ogólny: Mocne, oglądane z tyłu proste, równolegle ustawione i proporcjonalne do wielkości psa.
• Udo: Długie (35 % wysokości w kłębie), o dobrze rozwiniętych i widocznych mięśniach, ustawione pod kątem 80° do poziomu. Kąt w stawie biodrowym 105° - 110°.
• Kolano: Kąt w stawie kolanowym 130° - 135°.
• Podudzie: Nieco dłuższe od uda (36 % wysokości w kłębie), o mocnym kośćcu, mięśnie mocne i wyraźnie rozdzielone. Ustawione pod kątem 50° - 55° do poziomu.
• Staw skokowy: Mocny, suchy, o wyraźnie zaznaczonym kośćcu. Kąt w stawie skokowym około 140°.
• Śródstopie: Cienkie, cylindryczne, ustawione pionowo do podłoża. Bez wilczych pazurów.
• Łapa: Bardziej owalna, niż przednia, i trochę mniej wysklepiona.

Chody

Stęp harmonijny, kłus energiczny i żwawy, galopem pies porusza się tylko na krótkich dystansach.

Skóra

Cienka, dobrze przylegająca na całym ciele, bez fałd. Pigmentacja błon śluzowych i opuszek łap od jasno do bardzo ciemno brązowej.

Szata i Maść

Sierść: Wełnista, nie lokowata, w dotyku dość twarda, skręcona w ciasne pierścionki, z widocznym podszerstkiem. Pierścionki jednakowe na całym ciele i ogonie, tylko na głowie sierść jest nieco mniej zwarta i tworzy wyraźną brodę, wąsy i brwi. Policzki także porośnięte gęstym włosem. Zarówno włos okrywowy, jak i podszerstek są nieprzemakalne. Jeśli nie strzyżona, sierść ma tendencję do spilśniania w miarę rośnięcia; powinna być strzyżona przynajmniej raz do roku.

Sierść strzyżona nie powinna być dłuższa, niż 4 cm, a strzyżenie nie może zmieniać sylwetki. Tylko na głowie sierść jest dłuższa, ale nie tak długa, aby zakrywała oczy. Okolice genitaliów i odbytu strzyże się krótko. Sierści nie można stylizować ani fryzować jak u pudli czy bichon frisee. Prawidłowa fryzura ma być bezpretensjonalna i podkreślać naturalny wygląd.

Maść: Jednolita brudno biała, biała w czekoladowe lub pomarańczowe łaty, czekoladowa przesiana, czekoladowa w różnych odcieniach z białym lub bez, pomarańczowa z białym lub bez. U niektórych psów występuje jasno lub ciemno brązowa maska. Dopuszczalne podpalanie w różnych odcieniach.

Wielkość i Waga